Hani Oh.
- Hani Oh. - Tak?
Hani, złotko. O czym rozmyślasz?
Nauka jest do bani, prawda?
Ciężka robota, co? Właśnie.
Koreański maturzysta ma przechlapane.
Jest ciężko, jest nudno.
Siedź prosto!
Zmyj te sztuczne gały!
Ale bez względu na to, jak się męczycie,
nauczyciel i tak ma najgorzej.
Słyszycie? Wiecie, jaka to mordęga?
- Czy to przez wyniki? - Chyba tak.
Nasza klasa pewnie znowu była ostatnia.
To przecież nie pierwszy raz.
Nie powinna się tak wściekać po każdym teście.
Twój nowy dom jest gotowy? Chodźmy do ciebie!
Nawet się nie wypakowaliśmy.
Poproś Jungu Bonga o pomoc. Widziałam go.
Gapił się na ciebie.
- Wcale nie. - Wcale tak.
- Hej. - Cześć.
Powiedziała „hej”?
Przywitała się z nami?
Co się z tym dzieje?
Seungjo był najlepszy na próbnych egzaminach.
Najlepszy to nic, zdobył 500 punktów na 500!
Co? Znowu maksimum?
Czy to w ogóle człowiek?
To nie człowiek.
Musi być duchem...
Duchem lasu...
Wiecie...
Śledziłam białego konia,
który nagle zniknął,
a pojawił się on, tuż przede mną.
Był taki boski, że chciałam go...
Ugryźć.
Ugryźć?
Zupełnie jak wampir.
Wampir musi czuć to samo.
Nie może się powstrzymać, bo jego ukochana jest czysta i piękna.
Wgryza się w jej szyję!
Wgryź się w to! Świńska nóżka, pychota!
- Mówię prawdę. - Ja też! Smacznego!
Bardzo śmieszne.
Wielkie nieba! Jejku! To Seungjo!
Cześć, Seungjo!
Chcesz trochę?
Jestem Jangmi.
Jangmi Hong.
Nasze mamy się znają.
No nie, znowu się zacięło?
Hani!
Nie działa!
Zna się na tym. Mnie też pomogła.
Hej, Hani! Rusz się!
Proszę, Seungjo.
Podobno zdobyłeś maksimum punktów. Jesteś świetny!
Hani! Hani Oh!
Po prostu mu powiedz!
Co?
Niedługo skończymy szkołę. Długo jeszcze taka będziesz?
No, tak! Racja!
Nie wie, co do niego czuję, bo mu nie powiedziałam.
Nie może okazać uczuć.
Po prostu mu wstyd.
- Co robisz? - Sprawdzam, co to „wstyd”.
Racja!
Powiem mu! Będzie jak w bajce.
Ale jak to zrobić?
To musi być niezwykłe wyznanie.
Może takie?
Mój ssskarbie. Kocham cię, Seungjo.
Niezły pomysł.
Że co?
Zwierzęta znajdują partnera, tańcząc.
Tańcząc?
Ryby, ptaki, pingwiny, nawet owocówki...
Zwierzęta wykonują taniec godowy.
Taniec godowy?
Znów się widzimy.
Rysujemy dziś ludzką postać.
Jesteś w ostatniej klasie. Nie powinnaś się uczyć?
Nauka to nie nasza działka.
Nie masz szans, wiesz?
Co?
Seungjo zwraca uwagę na biust?
Pewnie!
To w końcu facet, nie?
Gdzie jest Jungu? Miał dziś pozować.
- Co to? - Co to?
Odsuń się! Co to?
Wywar.
Wywar?
Co?
Wywar... Rosół. Dla ciebie.
Rosół z żeń-szeniem!
Wystarczy tylko dla ciebie.
- Czemu mi go dajesz? - Spójrz na siebie! Jesteś chudziutka.
Hej, Jungu!
Nie mamy całego dnia.
Chwilę!
Dla ciebie.
- Tak dobrze? - Wyżej.
- Tak? - Dobrze.
Narysujemy dziś postać w ruchu.
Możemy zaczynać.
Wszystko mnie boli.
Zaraz zdechnę.
Ale zaraz...
Hani na mnie patrzy.
Rysuje mnie.
Ból to dla mnie nic!
Mężczyzna się nie poddaje!
GOLLUMIE, WYKONAĆ TANIEC?
Co jest?
Ciekawe, czy ten wykres panią rozśmieszy, panno Song.
Białe punkty to klasa pana Songa.
A niebieskie to pani klasa.
Za dużo niebieskiego.
To kolor oceanu...
- Song! - Tak?
To nie do pana, panie Song, tylko do panny Song!
Pani uczniowie koszmarnie zaniżają średnią szkoły.
Szczególnie Hani Oh, Mina Dokgo, Juri Jeong i Jungu Bong!
Proszę chociaż zrobić coś z nimi!
Gdyby tak nie zdawali egzaminów!
Są jak rak, który toczy naszą szkołę!
Na szczęście mamy takich uczniów, jak Seungjo Baek.
Dobra, kończymy.
Możecie dodać realizmu, poprawiając zarys mięśni.
Wystarczy, Jungu. Możesz zejść.
Dobrze...
Moja noga!
Już lepiej.
Hani!
O co chodzi?
Ja tak wyglądam?
Hani, do kasy!
Ile wyszło?
Wyschnie przez noc i ściągniemy go jutro.
Nigdy tego nie pojmę...
A spędziłam tu całe życie.
Nie mieliśmy sufitu, gdy byłaś mała.
Ludzie nie chcą, żeby wisiały na dworze z powodu zanieczyszczenia.
Gdy byłam mała, suszyły się na zewnątrz, prawda?
Właśnie to powiedziałeś, tak?
No, tak.
- Tato... - Tak?
Jak wyglądały wasze gody?
- Gody? - To znaczy randki!
No bo...
Mojej przyjaciółce Juri spodobał się pewien facet.
Chce mu wyznać, co czuje, ale nie wie, jak.
Jeździłem wtedy strasznym gratem.
Pojechaliśmy z twoją mamą nocą na Daegwanryeong.
Myśleliśmy, że samochód się zepsuje albo przewróci.
Ona krzyczała: „Oszalałeś?! Wypuść mnie!”
- No i? - No i...
Jeszcze przyspieszyłem i krzyknąłem do niej:
„Chcesz mnie pocałować czy ze mną chodzić?
Chodzić czy żyć ze mną?
Żyć czy umrzeć ze mną?”
- Odpowiedziała... - Że będzie z tobą żyć?
Nie.
Powiedziała, że mnie zabije, jak nie przestanę gadać głupot.
Mało zabawne.
Ale później powiedziała, że tego dnia zaczęła się we mnie zakochiwać.
Naprawdę?
Hej, Seungjo.
Chcesz mnie pocałować czy ze mną chodzić?
Chodzić czy żyć ze mną?
Żyć ze mną czy zostać tu...
pochowany?
Jeśli chcesz komuś wyznać, co czujesz, najlepiej napisać szczery list.
List?
Taki jakby list miłosny.
Tato, zobaczymy się w domu!
Hej, Hani!
Tylko posprzątaj pokój! Uważaj!
Przepraszam.
Zakochała się...
SEUNGJO BAEK
Seungjo znów jest najlepszy...
Wciąż się nie odezwał?
- Podpisałaś się? - Tak.
- Dałaś swój numer? - Tak.
Ale raczej nie zadzwoni.
Nie wiadomo. Może napisać SMS-a.
Może jeszcze nie przeczytał?
Idzie tu!
Co robić?
Zobaczył cię!
Może go nie znalazł?
Może nie zauważył Hani?
Hani! Hani Oh!
Poszedł sobie.
Hani! Hani Oh!
Przestań!
Hani Oh.
Ty jesteś Hani Oh?
Idzie tu!
Cześć, Seungjo.
Nie sądziłam, że odpiszesz. Dzięki.
Mogę go przeczytać?
Teraz?
Jangmi! Oddawaj!
A to co? Napisałaś list miłosny do Seungjo?
Przestań! Oddawaj!
Patrzcie na to.
Poprawił jej błędy!
To bardziej dyktando niż list.
Dostała tróję z minusem!
Tak naprawdę, nie jesteś dla mnie Seungjo,
lecz duchem lasu...
Nie wytrzymam! Duch lasu!
Gdybyś kiedyś spytał mnie...
Co ty wyprawiasz?
Nie chciałem, żeby to tak wyszło.
Ale...
Ale co?
No, co?
Nie cierpię braku inteligencji.
Co ty sobie wyobrażasz?
Przeproś ją.
Co to za uśmieszek?
Mógłbyś się odsunąć?
- Głuchy jesteś? Przeproś! - Za co?
- Za poprawianie jej błędów? - Mądrala!
Widzisz tu tylko błędy?
Zwróć uwagę na słowa, a nie litery. Na intencje, a nie pisownię!
Dalej się szczerzysz?
Dawaj!
Nie susz ząbków! Bądź mężczyzną!
Widzieliście?
Boisz się?
Walcz jak mężczyzna!
Zaraz zobaczymy, jaki z ciebie mężczyzna!
Jungu Bong, zapraszam na dywanik! Tam dowiedziesz odwagi!
Ale proszę posłuchać...
Bez wymówek!
No, panie Baek. Może pan już wracać do nauki.
I unikać chuliganów.
Czerwony to najlepsze 4 procent.
Pomarańczowy to dalsze 11.
Żółty to przeciętny poziom.
Zielony to uczniowie,
którzy jeszcze coś chcą osiągnąć.
A fioletowy to rak, toczący naszą szkołę.
Tak powiedział wicedyrektor.
Na liście 50 najlepszych uczniów z tego miesiąca
wyniki są uporządkowane od najwyższego.
Każdy to wie.
Skoro to wszystko jest na widoku,
jak można tracić czas na chichotanie i liściki?
Brak ci inteligencji czy wstydu?
W każdym razie, nie cierpię braku inteligencji...
i wstydu.
HANI OH
Przestań już biegać!
Co w ciebie wstąpiło?
Zrobiłaś już 34 okrążenia.
Jeszcze dwa...
Tylko dwa...
Co jest? Biegniesz w maratonie czy jak?
Co jej odbiło?
Daj jej spokój. Lubi biegać.
No, dobra.
Gdyby oceniali po dystansie, byłabyś najlepsza, Hani!
Racja. Skoro coś potrafię, to nie mogę przestawać.
Dobiegnę, choćby na czworakach.
Ja też jestem!
Chodźmy!
Ostatnie okrążenie!
To ta, której Seungjo dał kosza.
Ale wstyd, co? A jaka brzydka.
Ma tupet.
On ma IQ 200, a jej wyniki są na szarym końcu.
To Hani. Biedna dziewczyna...
Przepraszam, to za dużo...
Musisz odczuwać wielką pustkę.
Napchaj się i nie blokuj kolejki.
Jest dzielna.
Na jej miejscu siedziałabym w domu.
Prawda.
Jest w ostatniej klasie, a ponoć robi same byki.
Biedaczka.
Ale fajnie mieć piętrowy dom!
Gdzie dałeś nożyczki?
Co?
Już mam.
Hani!
Wiesz, ile lat ma ten stół?
Babcia dała ci go, gdy ugotowałeś pierwszy makaron.
- Jest starszy ode mnie. - Właśnie. Ma 21 lat.
Nic się nie zmienił, nie ma nawet rysy.
Taki jest solidny.
Gdy byłaś mała, to się pod nim bawiłaś.
W końcu mamy piętro.
Zawsze mówiłaś, że o tym marzysz.
Jak ci się podoba?
Fajnie.
Zaraz...
Nie zadziałał?
Co?
List.
Nieważne.
Wreszcie to znalazłem!
Zobacz!
To dopiero słodkie!
Byłaś taka malutka.
Wychowałem cię, a ty urosłaś i przestałaś się słuchać.
Przestań.
Mam dłonie jak mama.
Prawda?
Tak.
Tato.
- Hani! Jesteśmy! - Ja też!
Wpuść nas! Umieram z głodu!
W dechę!
Cudowny!
To twój pokój?
Ekstra.
Naprawdę świetny.
Hani!
Masz śliczny dom!
Tak ci zazdroszczę.
Ale bajer!
- Hani! To twoja stopa? - Tak.
Jaka słodka!
Przestań!
Jedzenie gotowe! Hani, pomóż.
Ja pomogę.
Zajmę się tym.
Pachnie pysznie!
- Wygląda świetnie! - Super!
Zrobiłbym więcej...
Sam pan ugotował?
Tyle jedzenia!
Mnóstwo!
Tak mówicie? Mamy gościa z Pusan,
więc podałem makaron po pusańsku!
Skąd pan wiedział? Mój ulubiony!
Bardzo dziękuję.
Dziękujemy!
Zajadajcie.
Ale pychota.
- Naprawdę? - Tak.
Jadłem dużo makaronu w Pusan, ale ten jest lepszy!
Miękki, ale nie kleisty.
- Znasz się na jedzeniu. - O, tak!
Mam wyczulony język.
Na szkolny festyn upiekł pikantne ciastka ryżowe, pyszne.
Nie spodziewałbym się tego po tobie.
Wyglądasz, jakby podeptał cię niedźwiedź.
Co proszę?!
A myślałeś, że jak wyglądasz?
Po prostu jedzmy.
Dlaczego nazwał pan restaurację Sopalbok?
To imię babci Hani. Wcześniej należała do niej.
Więc kontynuuje pan rodzinną tradycję?
Zgadza się.
Teściowa prowadziła ją ponad 40 lat.
Ja już 20.
Jasne! Taki bogaty smak nie wziął się znikąd!
Nie raz oberwałem batem podczas nauki przepisu.
Chciałbym, żeby Hani kiedyś mnie zastąpiła,
ale nie nadaje się do gotowania.
Bez obaw!
Hani i ja zrobimy wszystko, żeby się udało.
- Przestań. - Co z tobą?
60-letni przepis nie może się zmarnować.
Nie uważa pan?
Może go udostępnię, jako dar dla społeczeństwa.
Proszę pana!
Nie wiedziałem, że jest pan tak okrutny.
Hani!
Co to?
Jungu.
Chcesz zepsuć mi dom?
Nic nie zepsuje. To solidna konstrukcja.
Co się dzieje?
- To chyba trzęsienie ziemi? - Co?
Tato, co robić?
Bez obaw, dom jest nowy.
Mocny! Jesteśmy tu bezpieczni!
Hani!
Wiejmy!
Chodź, Hani!
Hani, wszystko w porządku?
Wszyscy cali?
Jak to możliwe?
- Co się stało? - O, nie!
- W środku... - Co?
Moment!
Tato!
Zaraz wracam!
Nie martwcie się!
Tato!
O 17.30 w Seulu doszło do niedużego trzęsienia ziemi,
które ledwie zatrzęsło oknami.
Ale jeden dom w dzielnicy Yeonhui-dong zupełnie się zawalił.
Mój tato jest w środku!
Podobno ktoś został pod gruzami.
Zespół ratunkowy zaczął poszukiwania.
TRZĘSIENIE ZIEMI AKCJA RATUNKOWA TRWA
Kogoś znaleźliśmy!
Udało się potwierdzić, że ktoś ocalał!
Tato!
Potrzymaj, Hani.
Nie powinieneś był tam wchodzić!
Trzęsienie ziemi nie pochłonęło ofiar.
Policja wszczęła śledztwo. Zawinić mogła konstrukcja domu.
To Gidong Oh!
Zaraz...
Tylko nasz dom się zawalił?
Czy to...
Tak, to ona.
Czego?!
Nocujecie dziś w hotelu?
To drogie.
Zamieszkamy u znajomego taty,
dopóki nie odbudujemy domu albo nie kupimy nowego.
Widział nas w wiadomościach.
Naprawdę? To świetnie!
To ona?
Poszły!
Masz nawet paparazzo.
Jesteś sławna.
Przepraszam, że musicie przez to przechodzić.
Przynoszę kłopoty.
Chodźmy już.
Potrzebujemy pomocy. Miejcie serce.
Co on robi?
Być może oglądaliście wiadomości i wiecie,
że Hani straciła dom podczas trzęsienia ziemi.
Jest w ostatniej klasie. Pokażcie, że wam zależy.
A to co? Co on wyprawia?
Zbiórka charytatywna?
Kretyn...
Chodźmy naokoło!
Tędy!
Dziękuję.
Pomóżmy Hani.
Po to są przyjaciele.
Miłość może wszystko.
Dziękuję.
Hani Oh!
Hani! Z drogi.
Słuchajcie!
Gromkie brawa dla Hani!
Po takich przeżyciach doszła do siebie i jest w szkole!
To dopiero odwaga!
Nazywa się Hani Oh! Brawa!
Co jest?
O, nie. Już po mnie.
Seungjo!
Nie oglądałeś wiadomości? Nie masz telewizora?
Wiecie, przez kogo Hani cierpiała! Jak możesz przejść obojętnie?
To tylko dwa stopnie w skali Richtera.
Co? No, tak...
Mimo to jej dom jest zniszczony. Masz coś do powiedzenia?
Nie ja wywołałem kataklizm.
Ale jej serce dotknął większy wstrząs!
Wywołałeś trzęsienie w jej sercu i skończyło się wielką katastrofą!
Dam trochę pieniędzy. Może być?
Pewnie!
Daj sobie spokój!
Nie chcę twojej pomocy!
Gdybym nawet żebrała na ulicy, nie wezmę od ciebie grosza!
Tak? Szanuję twoją decyzję.
Seungjo!
Za kogo ty się masz?
Myślisz, że ludzie są po to, żebyś mógł ich wyśmiewać?
Że jesteś najmądrzejszy? Że żaden matoł ci nie podskoczy?
Że masz wysokie IQ, jesteś taki mądry, przystojny, wysoki...
Nie bądź taki do przodu!
Nauka to nic trudnego. Każdy może się uczyć!
Ja się nie uczę, co nie znaczy, że nie umiem!
Naprawdę?
Tak!
Udowodnij.
Co? Udowodnić?
A pewnie, że udowodnię!
Na następnym próbnym egzaminie?
Jak?
50 najlepszych uczniów.
Tracicie czas na chichoty i liściki.
Brak ci inteligencji czy wstydu?
Sala naukowa.
Sala naukowa?
- W przyszłym miesiącu? - Tak.
Sala naukowa dla najlepszych uczniów!
Za miesiąc wejdę tam, jak do siebie!
Co cię bawi?
Co zrobisz, jak mi się uda?
Jak ci się uda?
Tak.
Przewiozę cię na barana.
Na barana?
Nie o to mi chodziło!
Zgoda!
- To bliski przyjaciel? - Bliski?
Znamy się od dziecka. Do gimnazjum byliśmy nierozłączni.
Gdy wyprowadził się do Seulu, straciłem z nim kontakt.
Martwię się z powodu domu. Nie mogę spać.
Ale dzięki trzęsieniu, odnalazłem przyjaciela.
Co się dzieje?
A żeby cię...
Masz mnie za głupca?
Dzięki.
Każdego dnia
do ciebie chcę się tulić
I każdej nocy
przy tobie chcę zapaść w sen
Stój.
To tu. 142, tak?
Tak?
Tak.
Sprawdzę.
Baek, Suchang! To tu!
Twój przyjaciel jest bogaty!
Chyba tak...
Kto tam?
Halo?
Gidong Oh. Przyjaciel Suchanga.
Zapraszamy! Skarbie? Jesteś?
Tak.
- Makaronik Oh! - Skwarek Baek!
Gdzie twoje włosy?
Ciebie też miło widzieć!
Miło was widzieć.
Bardzo dziękujemy.
Czujcie się jak u siebie w domu!
- Cześć! - Dobry wieczór.
Ty musisz być córką!
Na żywo wyglądasz jeszcze piękniej.
Słucham?
Nie mogliśmy się doczekać waszego przyjazdu.
Rano poszłam cię zobaczyć.
To była pani?
To byłam ja.
Pomogę z bagażami.
Nie trzeba, nie mamy dużo. Hani sobie poradzi, prawda?
Tak. Nie mam wiele.
To nie problem, syn wam pomoże.
Synku! Zrób z siebie użytek!
- Ja to wezmę. - Poradzę sobie.
Zamknij tylko drzwi.
Rozkaz.
Wszystko się ułoży.
Mam rację?
- Może pomóc? - Dzięki, nie trzeba...
Ja chyba śnię. Obudź się, Hani!
Ty!
Nie wierzę.
- A to kto? - Seungjo.
- Co? - To on.
Oddawaj!
Pod jednym warunkiem.
Dlaczego tu jest X?
To alfabet?
Nieważne.
Dzieci...
Aparat!
- Nikomu ani słowa. - Nic do ciebie nie czuję.
- Ani trochę. - Ach, tak?